Gedichten

Ze reist as een golf

Ze weit deur de bos

zonder wiend zonder bomen

ze zingt in een taal

zonder zinnen zonder woorden

 

Ze rolt as een golf

zonder kust zonder kaante

ze schrouwt in heurzölf

zonder schroom zonder schaamte

 

Ze schreit lege ogen

zonder snik zonder traonen

ze reist deur de tied

zonder komen zonder gaon

 

De zinne ‘ze rolt as een golf zonder kust zonder kaante’ komp uut een gedicht van Rieks Siebering en was onderdeel van een opdracht van de schriefwarkgroep in Beilen.

Voor mijn vader

 

Als je soms de taal vergeet

waarmee je bent geboren

als je geleidelijk aan niet weet

wat te doen met woorden

 

Als je soms een ding niet weet

die je altijd hebt geweten

als je geleidelijk aan vergeet

dat je steeds meer gaat vergeten

 

Vergeet jij straks dan ook mijn naam

die jij mij hebt gegeven

weet jij niet meer van jouw bestaan

wat is dan nog het leven

 

 

Ofeweken

Waor bint de wieken
van vrogger ebleven
zoveul water
um oons huus
a’k mien ogen slute
vuul ik weer de angst

op mien kleine fietsie
mus ik der bij langs
zwiemelnd en zweiend
was ’t slim uutkieken
mit zien dreiend

want in de wieke
zat de bullebak
wussen ze oons te melden
en as die oe te pakken kreeg
koj het nooit meer naovertellen

het water mus vurt
en maakte plekke
veur geasfalteerde wegen
mar toch koom ik
in gedachten
die bullebak steeds weer tegen

 

 

 

Lees verder Ofeweken